دوستان اینجا وبلاگ منه . وبلاگ خوده خوده من . هر جوری ام که دوس داشته باشم و با هر لحنی که عشقم بکشه مینویسم . از کلمات و سبک هایی که خودم فک میکنم قشنگن و دوسشون دارن استفاده میکنم . حالا شما اگه دوس ندارین ، تشریف نیارین اینجا . شعار و حرف های الکی هم ندین . من نیازی به نصیحت هیچکس ندارم .

با اینکه دوس نداشتم تو پست عمومی اینو بگم  ولی شما باعث شدی بیام و بگم که :

تو و امثال تو یه سری انسانهای خشک مذهب هستین که فک میکنین همه ی دنیا کافر و گنهکارن  الا شما که جاتون وسط بهشته .

دیگه جواب کامنتاتونو نمیدم و بهتره واسه خودتون ارزش قائل بشین و دیگه کامنت ندین .

مرسی

اي عشق، شكسته ايم، مشكن ما را

اينگونه به خاك ره ميفكن ما را

ما در تو به چشم دوستي مي بينيم

اي دوست مبين به چشم دشمن ما را

حاشیه نویس مجید : ما ز یاران چشم یاری داشتیم

کلی احساس تو این پست که با تمام وجود تقدیم شما

بچه ها واقعا فكر مي كنيد عشق وجود داره ؟ اگه آره ، فكر مي كنيد چه رنگيه ؟

کـــــــــــاش گاهی زنــــــــــــــــــدگی [◄◄ι] [ ιι ] [■] [►] [ι►►] داشت.....

وقتی دلتنگت می شوم ...

وقتی عطر تنــت را می خواهم ...

مــن به باد هم التماس می کنم

خــدا که جای خود دارد

اینهای که هروز میان میگن چه وب زیبایی داری....

همش به خودم میگم

اگه چشمهای تو رو ببینن چی میگن...

برای دوست داشتنت ........؟

 و عشق ، تنها عشق

مرا به گرمي يك سيب ميكند مانوس ..

و عشق ، تنها عشق

مرا به وسعت اندوه زندگي ها برد ..

مرا رساند به امكان يك پرنده شدن ..

مگر ميشود عاشق نبود و ميان ِ هم همه ي آدم ها زيبا زندگي كرد .. مگر ميشود لذت هاي

پيرامونت را با عشق نچشي .. بايد عاشق بود تا مزه ي ترش ِ آلوچه در دهانت درست جاي

گيرد .. بايد عاشق بود تا كلاغ ِ نشسته بر بلندترين كاج را حتي با آن همه سياهي كه

از ديد ِ من حاكي از يك رنگي اوست نه نيرنگي را زيبا ديد .. من عشق را در كمر ِ آن

مورچه ديدم كه چندين برابر وزن ِ خود براي كودكانش خوراك حمل ميكرد .. بايد عاشق

بود و عشق را در هول و هوش ِ تمام ِ پيرامونت بيابي .. بيابي تا زندگي ات با تمام ِ

تلخي ها لذت بخش باشد ..

دنيا را زشت كرده ايم ، من از عشق به جنس ِ مخالف ها واهمه دارم ، من از عشقي كه بر

هول و هوش نگاهي بگردد كه اين نگاه جز ديدگان ِ من بر ديدگان زيادي باز شود ميترسم

.. من از نفس هايي كه بوي ِ هم جنس هاي خودم را دهد واهمه دارم ..

خودخواه نيستم ولي عشق را به پاي كسي بايد ريخت كه تو را معشوقه خطاب كند ، نه در

سخن بلكه در تمام ِ بودن هايش ..دنيا را زشت كرده ايم ، آنقدر زشت كه براي عاشق

بودن بايد مغرور بود .. !

اين چه دنيايي است كه بر ديدگان ِ كسي كه از تو بت ساخته اشك روان ميكني .. ؟! او

را از خودت و از تمام ِ بودن ها و نبودن ها دور ميكني .. دنيا بوي خفت ِ آدمان

ميدهد ، آدمياني كه براي دوست داشته شدن خودشان عاشق ميشوند نه دوست داشتن ِ ديگري

.. هنوز هم مبهوتم كه با تمام مدعي بودن در عشق گامي جلو نيامدي تا برايت قدم ها

بردارد ..

نه ، باور كن كه عشق آنچه كه تو ديده اي نيست ، عشق ايثار ميخواهد ، عشق گذشتن از

تمام ِ خود را براي لبخند ِ او ميخواهد ، عشق دوست داشته شدن ِ اوست نه ديده شدن ِ

تو ، باور كن كه هنوز هم ميشود از اين دستانت مجنون ساخت و از آن ديدگان ليلي ، عشق

زيباست و زيبايي ها خود ِ عشق است ..

مجله یکشنبه: مردم ایران از اسراف کار ترین مردمان جهان هستند ادعایی که بیشتر بر اساس تکرار مداوم این نقل قول در ذهن همه ما جا افتاده اما کمتر کسی سراغ اثبات آمار و ارقام این مقایسه رفته .

در عکس های زیر شما می توانید این اعداد را با مصرف سایر دیگر کشورها مقایسه کنید تا دستتان بیاید چقدر از هدر رفتن منابع غذایی و انرژی غافل شده ایم.

فرهنگی که کمکم به عادت تبدیل شده و فرهنگ مصرف فردی و اجتماعی ما را شکل داده و باعث تلف کردن منابع می شود، شاید دیدن این آمار و ارقام تلنگر خوبی برای همه ما باشد.

 انسان عامی،

با چـیزی که نمی شـناسد

پدرکشتگی می ورزد

و آن چه را که می‏داند،

حقیقت محض می پندارد.

استاد: احمد شاملو

این جمله را امروز زنی جوان

در خاطرات روزمره اش نوشته بود

چقدر زیباست که بخوانی

هستند آنهایی که هنوز هم

خوشبختیشان را حس می کنند

مثل تو و من

مثل گنجشکهای جلوی خانه مان

مثل درخت مجنون کوچه مان

مثل کوه هایی که محکم و استوار در مقابلم ایستاده اند

مثل انسانهایی که به مانند آدم زندگانی می کنند

و مثل قلب من

قلبی هر صبح جایی خالی را حس می کند

و با لبخند به انتظار می نشیند

انتظار روزی که کودکم با لبخند خوشبختیم را هزاران برابر کند

یادت هروقت ازت میپرسیدم

 منو چقدر دوست داری؟

میگفتی:

 همون اندازه که تو منو دوست داری

منم با ناز میگفتم :

نه،تو منو باید بیشتر دوست داشته باشی

...

....

ببین

میشه منو همون

قدرکه من تو رو دوست دارم

دوستم داشته باشی

من گریزانم از این خسته ترین شکل حیات
 
و از این غربت تلخ

که به اجبار به پایم بستند

می گریزم از شب

می گریزم از عشق

و تو ای پاک ترین خاطره ها
 
همه جا در پی تو می گردم...

رفتی...؟
به سلامت...
من خدا نیستم که بگویم: "صد بار اگر توبه شکستی باز آی!"
آنکه رفت به حرمت آنچه که با خود برد، حق بازگشت ندارد...
رفتنش مردانه نبود...
لااقل مرد باش برنگرد...
خط زدن بر من پایان نیست...
آغاز بی لیاقتی توست...

مـــــرور می کنـم
خاطـــراتمـــان را
امـّــــا مگـــر
کـپـــی برابـر اصـــل میشـــود !